Η Χρήση ζεόλιθου στην ελιά


Ζεόλιθος στην ελιά
Εδώ και χιλιάδες χρόνια η ελιά και ο καρπός της είναι μια ζωντανή κληρονομιά, που συνδέεται με την ελληνική ιστορία και με πολλούς τομείς της ζωής μας. Από τα αρχαία χρόνια είναι γνωστός ο ρόλος της στην εξέλιξη της οικονομίας και του πολιτισμού μας.
Σήμερα υπάρχουν στην Ελλάδα 150.000.000 περίπου ελαιόδεντρα, λειτουργούν 2.800 ελαιοτριβεία και 500.000 οικογένειες ζουν από την καλλιέργεια της ελιάς. Σε αρκετές περιοχές το ελαιόλαδο αποτελεί το αποκλειστικό εισόδημα των κατοίκων. Το ελληνικό ελαιόλαδο είναι από τα ποιοτικότερα στον κόσμο, αλλά η συνεχής αύξηση των προδιαγραφών ποιότητας δημιουργεί την ανάγκη να βρεθούν περισσότερο φιλικές προς το περιβάλλον και την υγεία, μέθοδοι αντιμετώπισης των ασθενειών και των εντόμων που προσβάλουν τα ελαιόδεντρα.

Γενικές πληροφορίες για τον ζεόλιθο στην ελιά


Ο ζεόλιθος είναι ένα φυσικό προϊόν που δημιουργείται μέσα από φυσικές διαδικασίες εκατομμυρίων ετών, ενώ οι ιδιότητες και εφαρμογές του είναι τόσο σημαντικές που πολλοί τον χαρακτηρίζουν «μαγικό». Ο ζεόλιθος από μόνος του δεν είναι λίπασμα, αλλά είναι ένα καταπληκτικό εδαφοβελτιωτικό ορυκτό το οποίο βοηθά το φυτό να εκμεταλλευτεί στο έπακρο τα θρεπτικά συστατικά και το νερό που βρίσκονται στο έδαφος.
Αυτό που τον κάνει πολύτιμο είναι ότι ο ζεόλιθος είναι ένα από τα λίγα φυσικά υλικά που είναι αρνητικά φορτισμένα με κρυσταλλική δομή η οποία έχει αμέτρητα κενές θέσεις. Έχει δηλαδή αρνητικό ηλεκτρικό φορτίο και συνεπώς τραβάει τα θετικά φορτισμένα σωματίδια που είναι όλα τα θρεπτικά στοιχεία. Έτσι τα συγκρατεί και τα απελευθερώνει σιγά-σιγά στα φυτά συμβάλλοντας στην ομοιόμορφη θρέψη τους, αποκλείοντας τα θρεπτικά αυτά στοιχεία να παρασυρθούν με το νερό της βροχής ή του ποτίσματος από την περιοχή της ρίζας του φυτού.
Εκτός από ιόντα, ο ζεόλιθος, μπορεί και δεσμεύει εύκολα και μόρια νερού στους πόρους του, έως και 60% του βάρους του. Οι γεωλόγοι λόγω αυτής της ιδιότητας του τον έχουν χαρακτηρίσει και ως ρεζερβουάρ νερού για τα φυτά. Σε ξηρικές καλλιέργειες όπως οι ελιές, ο ζεόλιθος μπορεί να χορηγεί στα φυτά την απαραίτητη υγρασία σε περιόδους ανομβρίας.
Ο Ζεόλιθος στην ελιά εφαρμόζεται με ενσωμάτωση στο έδαφος γύρω από τον κορμό του δέντρου και η ωφέλιμη δράση του είναι μακροχρόνια αφού δεν αποικοδομείται όπως τα άλλα βελτιωτικά εδάφους.

Ζεόλιθος στην ελιά με τη μέθοδο της 

ενσωμάτωσης


Με την εφαρμογή του προσφέρει μια σειρά από πολύτιμες υπηρεσίες, όπως:
● Αυξάνει την ικανότητα απορρόφησης και συγκράτησης των θρεπτικών στοιχείων.
● Μειώνει τις απώλειες θρεπτικών στοιχείων λόγω αεριοποίησης (απώλειες αζώτου με τη μορφή αμμωνίας) ή υδατομεταφοράς (νιτρώδη και νιτρικά).
● Συμβάλλει στη μείωση της ποσότητας των χρησιμοποιούμενων λιπασμάτων κατά 20-25%.
● Σε συνδυασμό με τη λίπανση μπορεί να βοηθήσει στη σταδιακή αποδέσμευση των θρεπτικών στοιχείων.
● Αυξάνει την ικανότητα συγκράτησης νερού, ιδιαίτερα στα αμμώδη εδάφη, το οποίο αποδίδει στα φυτά σταδιακά.
● Αυξάνει το διαθέσιμο φωσφόρο και κάλιο στα δένδρα.
● Προσφέρει μυκητολογική και εντομολογική δράση προστασίας.
● Μειώνει τα σκαμπανεβάσματα της παραγωγής από τη μια χρονιά στην άλλη.
● Μείωση του φαινόμενου της παρενιαυτοφορίας.
● Εξουδετερώνει τα όξινα συστατικά του εδάφους (ουδετεροποιεί το pH).
επίσης:
● Βελτιώνει τη δομή του εδάφους μειώνοντας τη συμπίεση και αυξάνοντας τον αερισμό.
● Βελτιώνει το ριζικό σύστημα.
● Βοηθά στην αύξηση του πληθυσμού των ωφέλιμων μικροοργανισμών του εδάφους που βοηθούν σημαντικά στη σωστή θρέψη των φυτών.
● Περιορίζει δραστικά τους πληθυσμούς των επιβλαβών μικροοργανισμών.
● Καθαρίζει το έδαφος από τοξικά στοιχεία και μέταλλα.
● Απορροφά την περίσσεια αμμωνία που συχνά προκαλεί εγκαύματα στις ρίζες.
● Είναι 100% φυσικό προϊόν που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη βιολογική γεωργία.
● Συνδυάζεται άριστα με τους Ενεργούς Μικροοργανισμούς σε πολλές εφαρμογές, ενδυναμώνοντας τη δράση τους.

Ζεόλιθος στην ελιά με τη μέθοδο του ψεκασμού


Ακόμη μια πολύτιμη χρήση του ζεόλιθου είναι ο ψεκασμός του, σε μορφή λεπτής πούδρας, πάνω στο φύλλωμα και στον καρπό του δέντρου. Μελέτες έδειξαν ότι οι σκονισμένες ελιές δέχτηκαν λιγότερες επιθέσεις από τον δάκο και τη μαργαρόνια που μαστίζουν τους ελαιοπαραγωγούς. Αυτή η μέθοδος είναι πιο αποτελεσματική, διότι επιτρέπει την προφύλαξη δημιουργώντας ένα φιλμ προστασίας που ενοχλεί το έντομο, αλλά και ο καρπός παραμένει φαγώσιμος.
Ο ψεκασμός με ζεόλιθο παρέχει στο δένδρο αμέτρητα οφέλη, όπως:
● Προστατεύει από έντομα, ακάρεα, μύκητες και βακτήρια.
● Προστατεύει από το κυκλοκόνιο, το δάκο και τη μαργαρόνια.
● Βελτιώνει τη φωτοσύνθεση και τη ζωηρότητα της βλάστησης.
● Αυξάνει το βάρος και την ποιότητα της ελιάς.
● Προλαμβάνει ζημιές από παγετούς.
● Μειώνει το θερμοκρασιακό στρες των δένδρων.
● Προστατεύει από τα εγκαύματα των ηλιακών αχτίνων, ιδιαίτερα στις νότιες περιοχές.
● Καθώς ξεπλένεται από τα φύλλα καταλήγει στο έδαφος, αυξάνοντας της γονιμότητά του.
Ως άμεση συνέπεια όλων των παραπάνω η εφαρμογή του φυσικού ζεόλιθου είναι ένας αποτελεσματικός και οικονομικός για την αύξηση και βελτίωση της παραγωγής των φυτών. Η χρήση του ζεόλιθου παράγει το καλύτερο αποτέλεσμα, την άμεση απόσβεση του κόστους εφαρμογής και τη βελτίωση ποιότητας του καρπού.  Κατ’επέκταση αυξάνει την ποιότητα του ελαιόλαδου, και επιτρέπει επιπλέον μια βιολογική καλλιέργεια. Ως φυσικό προϊόν αποφεύγεται η χρήση πολλών χημικών ουσιών.

Ζεόλιθος στην ελιά ως μέσο λίπανσης


Οι γεωργοκτηνοτρόφοι μπορούν να χρησιμοποιήσουν τον ζεόλιθο στη διατροφή των ζώων και στα δάπεδα των στάβλων και θα έχουν μια κοπριά με εξαιρετικές ιδιότητες. Η αμμωνία που φεύγει στην ατμόσφαιρα και επιδρά αρνητικά στην υγεία των ζώων θα δεσμευτεί από τον ζεόλιθο. Δεσμεύεται στους μικροπόρους του υλικού στους οποίους δε μπορούν να εισέλθουν τα νιτροποιητικά βακτήρια και να την οξειδώσουν. Αυτή η κοπριά μεταφερόμενη στα χωράφια θα προσφέρει τις ευεργετικές ιδιότητες της στα ελαιόδεντρα.

Ζεόλιθος στην ελιά και το τελικό προϊόν


Το εξαιρετικό παρθένο ζεόλαδο είναι ένα πρωτοποριακό προϊόν που αποτελεί ελληνική καινοτομία σε παγκόσμιο επίπεδο. Παράγεται αποκλειστικά από ελαιόδεντρα στα οποία εφαρμόστηκε ζεόλιθος τόσο με τη μέθοδο της ενσωμάτωσης όσο και με τη μέθοδο του ψεκασμού. Οι χημικές αναλύσεις αποδεικνύουν επί του πρακτέου την ποιότητα του ζεόλαδου, πράγμα το οποίο εντυπωσιάζει τους ελαιοπαραγωγούς.
Δείτε εδώ ένα βίντεο με αποτελέσματα από τη συνεχόμενη χρήση 2 χρόνων ζεόλιθου σε ελαιόδεντρα.
Δείτε εδώ ένα βίντεο την ανθοφορία και την καρπόδεση βιολογικών ελαιόδεντρων με ενσωμάτωση και ψεκασμό ζεόλιθου.
πηγή: zeolife.gr

Τα μυστικά του σωστού κλαδέματος

Τα μυστικά του σωστού κλαδέματοςΚλάδεμα είναι η εργασία που γίνεται στα φυτά που έχουν ξυλώδη κορμό και βλαστούς και αποσκοπεί να διαμορφώσει και να δώσει στο φυτό ένα ορισμένο σχήμα, να ρυθμίσει την κατεύθυνση της ανάπτυξής του ή την παραγωγή του. Τα μέρη του φυτού που κλαδεύονται είναι πάντα τα υπέργεια, και πιο συγκεκριμένα τα κλαδιά μικρά ή και μεγάλα.

Είδη κλαδέματος


Κλάδεμα μόρφωσης

Ονομάζεται το κλάδεμα που γίνεται για να δώσει σχήμα στο φυτό ή να ρυθμίσει την κατεύθυνση της ανάπτυξης ή αποβλέπει στη μορφοποίηση , όπως συμβαίνει με τα καλλωπιστικά, στα οποία δίνονται, με το συνεχές κλάδεμα, ορισμένα σχήματα. Το κλάδεμα αυτό πολλές φορές αποβλέπει στη διαμόρφωση της κόμης του φυτού, για να διευκολύνει τη μερική εκμηχάνιση της συγκομιδής σε καρποφόρα φυτά ή καλλωπιστικά φυτά που καλλιεργούνται για παραγωγή δρεπτών (κομμένων) λουλουδιών.

Κλάδεμα καρποφορίας

Ονομάζεται το κλάδεμα που γίνεται με σκοπό να ρυθμίσει την καρποφορία του φυτού δηλαδή ν' αυξήσει ή να μειώσει την παραγωγική δυνατότητα του φυτού. Με αυτό το κλάδεμα εξαναγκάζουμε το φυτό να βλαστήσει όσο γίνεται πιο πολύ ή αντίθετα πιο λίγο, ώστε ν' αυξηθεί ή να περιορισθεί η παραγωγή του, με σκοπό να μην αποβεί τελικά σε βάρος του, όπως γίνεται στα νεαρής ηλικίας καρποφόρα δέντρα. Μερικές φορές την άνοιξη κόβεται ένα μέρος από τ' ανθισμένα κλαδιά των δέντρων αφενός για να περιοριστεί η καρποφορία και να μην κινδυνέψει το φυτό αργότερα από το βάρος των πολλών καρπών , αφετέρου οι εναπομείναντες καρποί να φθάσουν σε ικανοποιητικό μέγεθος . Κατά την εργασία του κλαδέματος καρποφορίας , χρειάζεται ο κλαδευτής να γνωρίζει καλά, από ποιο μάτι και μετά υπάρχουν οι καρποφόροι οφθαλμοί στα κλαδιά του συγκεκριμένου φυτού, εάν καρπίζει σε βλαστούς έτους ή διετίας κλπ .

Το κλάδεμα των φυτών γίνεται σε μια ορισμένη εποχή, που εξαρτάται από το είδος του φυτού και απ' το σκοπό που έχει το κλάδεμα . Στα καλλωπιστικά φυτά γίνεται αρκετές φορές το χρόνο ώστε να διατηρούν πάντα το σχήμα τους , ιδιαίτερα για τα φυτά που χρησιμοποιούνται ως ψαλιδιζόμενοι φράχτες και μπορντούρες. Αντίθετα στα οπωροφόρα γίνεται στο τέλος του χειμώνα ή στις αρχές της άνοιξης. Σε άλλα πάλι δέντρα γίνεται το χειμώνα. Σε πολλές περιπτώσεις το κλάδεμα χρησιμοποιείται για να πρωιμίσει ή να οψιμίσει την έκπτυξη του φυλλώματος και της βλάστησης ή της ωρίμανσης των καρπών , προς αποφυγή καταστροφών από τους πρώιμους ή όψιμους παγετούς που χαρακτηρίζουν το μικροκλίμα της περιοχής στην οποία διενεργείται το κλάδεμα.

Πολλές φορές το κλάδεμα έχει χαρακτήρα επέμβασης για θέματα φυτοπροστασίας, έχοντας ως κατεύθυνση την αφαίρεση προσβεβλημένων βλαστών από κάποιο παθογόνο , την απομάκρυνση και την καύση τους. Στις περιπτώσεις αυτές ή τακτική απολύμανση των εργαλείων κλαδέματος είναι απαραίτητη.

Όταν χρειάζεται να ελαφρύνει το δέντρο απ' τους πολλούς καρπούς, τότε το κλάδεμα γίνεται συνήθως την άνοιξη. Ακόμη σε μερικές αναγκαίες περιπτώσεις μπορεί να γίνει και το καλοκαίρι.

Το κλάδεμα γίνεται με ειδικά εργαλεία, όπως είναι το κλαδευτικό ψαλίδι μπορντούρας, το κλαδευτήρι, το πριόνι, το τσεκούρι. Το κλάδεμα, για να μην αποβεί σε βάρος του φυτού, πρέπει να γίνεται από ειδικευμένους εργάτες ή από άτομα που ασχολούνται χρόνια με την κηπευτική και έχουν αποκτήσει την επιθυμητή εμπειρία . Ιδιαίτερη εμπειρία χρειάζεται το κλάδεμα γραμμικών καλλιεργειών των δέντρων και υποστηριζόμενων φυτών (αμπέλι, ακτινίδιο κλπ) .

Ιδιαίτερη σημασία έχει ό τρόπος με τον οποίο γίνονται οι τομές του κλαδέματος. Η χρήση του σωστού εργαλείου , καλά συντηρημένου , με κοφτερές λεπίδες , έτσι ώστε να μην μασάει το προς κοπή κλαδί. Η τακτική απολύμανση των εργαλείων κλαδέματος, βοηθά στην αποφυγή της μετάδοσης μολυσματικών ασθενειών από φυτό σε φυτό. Οι τομές θα πρέπει να γίνονται με κλίση 45ο αντίθετα από τον τελευταίο οφθαλμό που διατηρούμε στο κλαδί (εικόνα 1) .





Προσοχή χρειάζεται κατά την κοπή μεγάλων και χοντρών κλαδιών (διαμέτρου πάνω από 3 cm) αφενός για να μην ξεμασκαλίζονται τα κλαδιά , αφετέρου για λόγους ασφάλειας (αποφυγή τραυματισμών). Η τεχνική αυτή συνίσταται στην κοπή των κλαδιών σε τρία στάδια (εικόνα 2). Η πρώτη τομή είναι ημιτελής και γίνεται στο κάτω μέρος του βλαστού, κοντύτερα στην βάση του, απ’ ότι η δεύτερη τομή που γίνεται πλησίον της πρώτης αλλά στο πάνω μέρος του βλαστού. Σε περίπτωση που επιβάλλεται να αφαιρεθεί ο βλαστός από την βάση του, προχωρούμε και στο τρίτο βήμα (εικόνα 2), αφού πλέον το κλαδί έχει ελαφρύνει από το μεγάλο μέρος του φορτίου του.




Ένα φυτό, για το οποίο υπάρχει έντονο κηποτεχνικό ενδιαφέρον για το κλάδεμά του, είναι η τριανταφυλλιά. Το βασικό κλάδεμα της τριανταφυλλιάς γίνεται κατά το τέλος του χειμώνα - αρχές της άνοιξης. Στην Αττική γίνεται συνήθως τον Ιανουάριο έως 15 Φεβρουαρίου. Σε ψυχρότερα κλίματα γίνεται λίγο αργότερα. Ένα δεύτερο ποιο ελαφρύ κλάδεμα γίνεται τέλος Ιουλίου - αρχές Αυγούστου για συμμάζεμα του σχήματος του φυτού και ώθηση σε νέα ανθοφορία το Φθινόπωρο. Οι κανόνες που ακολουθούμε στο κλάδεμά της θαμνώδους τριανταφυλλιάς είναι να αφαιρούμε όσα κλαδιά συγκλίνουν προς το κέντρο του θάμνου (καλός αερισμός), τα γερασμένα, όσα παρουσιάζουν συμπτώματα προσβολών από παράσιτα (κοκκοειδή , κλπ) ή παρουσιάζουν εξελκώσεις και τραυματισμούς και όσα επίσης κλαδιά χαλούν το κανονικό σχήμα του φυτού. Σχηματικά το κλάδεμα της θαμνώδους τριανταφυλλιάς δίνεται από την παρακάτω σχετική εικόνα.





Μετά το κλάδεμα καλό είναι να γίνεται επάλειψη των πληγών που δημιουργούνται είτε με ειδικά προς τον σκοπό αυτό σκευάσματα είτε με κερί είτε τέλος με κοινή μπογιά, με σκοπό την αποφυγή εισόδου μολυσμάτων παθογόνων μικροοργανισμών στο φυτό.





Πηγή: anthorama.gr

Η Κεφαλληνιακή Ελάτη - Abies cephalonica


Η Κεφαλληνιακή Ελάτη - Abies cephalonica
Η Κεφαλληνιακή Ελάτη (επιστ. Abies cephalonica) είναι ένα από τα τρία είδη ελάτης που συναντάμε στην Ελλάδα και αποτελεί ενδημικό είδος της χώρας. Φύεται στα βουνά της Πελοποννήσου, της Στερεάς Ελλάδας και της δυτικής Θεσσαλίας και σποραδικά μέχρι την ανατολική Ήπειρο, τον Όλυμπο και τον Άθωνα. Ενώ επίσης συναντάται στο νησί της Κεφαλλονιάς όπου, λόγω γεωγραφικής απομόνωσης του νησιού, το είδος εκεί έχει παραμείνει αμιγές. Το όνομα Abies cephalonicaδόθηκε από τον Άγγλο Βοτανικό J.W. Loudon το 1838, όταν το διέκρινε ως διαφορετικό είδος ελάτης, στην Κεφαλονιά.
Η Κεφαλληνιακή Ελάτη συναντάται σε υψόμετρα μεταξύ 650-1.800 μ. αλλά σχηματίζει πυκνές συστάδες σε υψόμετρα μεταξύ 800-1.600 μ. Προτιμά τα βαθιά και υγρά εδάφη, αλλά μπορεί και αναπτύσσεται και σε αβαθή ξηρότερα εδάφη. Είναι δέντρο που μπορεί να αναπτυχθεί και υπό σκιάν, είναι δηλαδή σκιανθεκτικό είδος ελάτης και μπορεί να αντέξει δυσκολότερες συνθήκες, όπως η ανομβρία και αυξημένη θερμοκρασία εδάφους. Ο κορμός του είναι ίσιος και όρθιος και έχει πυραμιδοειδή κόμη που φθάνει σε ύψος των 15-25 μ. και οι νεαροί βλαστοί του είναι καστανοπράσινοι και πιο λείοι. Τα βελονοειδή φύλλα σκουροπράσινου χρώματος είναι τοποθετημένα σε σπειροειδή διάταξη πάνω στον βλαστό.
Η άνθιση του δένδρου γίνεται τους μήνες Μάιο-Ιούνιο και έχει τα αρσενικά και θηλυκά άνθη του χωριστά πάνω στο ίδιο δένδρο, όπως και όλα τα έλατα άλλωστε. Οι αρσενικές ταξιανθίες έχουν χρώμα πορφυρό και οι θηλυκές είναι κιτρινωπές, δημιουργώντας αργότερα κυλινδρικού σχήματος, όρθιους κώνους (κουκουνάρια).
Η ρητίνη του δένδρου έχει φαρμακευτικές ιδιότητες και χρησιμοποιείται στην πρακτική ιατρική. Έχει πολύ ανθεκτικό ξύλο και χρησιμοποιούνταν ευρέως σε οικοδομικές και ναυπηγικές κατασκευές.
Τα δάση που σχηματίζει το είδος εντάσσονται στον, εθνικής σημασίας, τύπο οικοτόπου 91Β0 «Δάση ελληνικής ελάτης (Abiescephalonica)».
Είναι γενικά ένα όμορφο και αρκετά κομψό δέντρο και για αυτό φυτεύεται συχνά σε πάρκα και δενδροστοιχίες ως καλλωπιστικό.

πηγή: el.wikipedia.org/

Στεφανωτή - γιασεμί Μαδαγασκάρης (Stephanotis floribunda)


Η στεφανωτή Stephanotis floribunda, της οικογενείας Asclepiadaceae, το γιασεμί της Μαδαγασκάρης, με ωραία εμφάνιση και ωραίο άρωμα.

 Στεφανωτή - γιασεμί Μαδαγασκάρης (Stephanotis floribunda) Είναι αναρριχώμενο φυτό θερμών περιοχών, όμως αντέχει και σε χαμηλότερες θερμοκρασίες κατά προτίμηση όχι χαμηλότερα από 12-13 °C.
Μπορεί να αναπτυχθεί φυτεμένη έξω στον κήπο ή σε μεγάλες γλάστρες, τότε όμως δεν θα φτάσει στο μέγιστο της ύψος.


Φυτέψτε τη στεφανωτή σε χώμα αργιλώδες με λίγη δόση περλίτη  για καλή αποστράγγιση.

Κρατήστε φυτό σας σε ένα φωτεινό σημείο, αλλά μακριά από το άμεσο ηλιακό φως , θα της κάψει τα φύλλα και δώστε της στήριγμα να σκαρφαλώσει ψηλά. 
Το καλοκαίρι η στεφανωτή απαιτεί τακτικό και καλό πότισμα, χωρίς όμως να αφήνετε νερό στο πιατάκι, γιατί έτσι κινδυνεύουν να σαπίσουν οι ρίζες.
Ψεκάστε τα φύλλα της , διότι αγαπάει την υγρασία. Και μην της αλλάζετε θέση όπως και της γαρδένιας της αρέσει
να την αφήνουν «ήσυχη»

Λιπαίνετε το φυτό χρησιμοποιώντας υδατοδιαλυτό λίπασμα στη μισή δόση από το Φεβρουάριο έως τον Σεπτέμβριο 1-2 φορές το μήνα. Για να ανθήσει το καλοκαίρι δώστε της λίπασμα με λιγότερη περιεκτικότητα Αζώτου και περισσότερη Καλίου και Φωσφόρου. 

Αν τους χειμερινούς μήνες η θερμοκρασία πέφτει κάτω των 10-12° C, προστατέψτε το φυτό σκεπάζοντας το ή μεταφέροντας την γλάστρα σε προστατευμένο μέρος. Επίσης, μερικές φορές το φύλλα της το χειμώνα κιτρινίζουν, την άνοιξη αφαιρέστε τα  και κλαδέψτε τα ξερά κλαδιά για να έχετε νέα βλάστηση.
Το φυτό πολλαπλασιάζεται με μοσχεύματα και με σπόρους. Πως θα τους πάρετε? Απλά… με την επικονίαση θα δημιουργηθεί  κάψα, αφήστε τη να ωριμάσει και να ξεραθεί, για να τους μαζέψετε.

πηγή: louloudia-fyta.blogspot.gr/

Οκτώβριος, Εργασίες

Τον Οκτώβριο, ο καιρός δροσίζει αισθητά και τα ψιλόβροχα γίνονται όλο και πιο συχνά. Σιγά σιγά τελειώνει η δεύτερη άνθηση του φθινοπώρου σε πολλά φυτά.

- Φυτέψτε νέα καρποφόρα ή καλλωπιστικά φυτά σε γλάστρες και τον κήπο.

- Φυτέψτε βολβούς τώρα για να σας ανθίσουν νωρίς το χειμώνα ή την άνοιξη. Πιθανόν, κάποιοι από τους βολβούς που φυτέψατε το Σεπτέμβριο να έχουν ήδη φυτρώσει. Ποτίζετέ τους αραιά αν δεν βρέχει.

- Βγάλτε από το χώμα τους βολβούς καλοκαιρινής ανθοφορίας μόλις τα φυτά ξεραθούν και αποθηκεύστε τους σε στεγνό και ζεστό σημείο.

- Σταδιακά, αρχίστε να προετοιμάζετε τα φυτά εσωτερικού χώρου που μεταφέρατε έξω το καλοκαίρι, για την επιστροφή τους σε συνθήκες εσωτερικού χώρου. Ελέγξτε τα προσεκτικά για έντομα και ασθένειες πριν τα μεταφέρετε μέσα και πλύντε καλά τα φύλλα τους αλλά και τις γλάστρες και τα πιατάκια τους ώστε να αποφύγετε επέκταση εντόμων και στα υπόλοιπα φυτά σας.

- Κάντε ένα κούρεμα ανανέωσης στο γκαζόν μέχρι τα τέλη του μήνα. Κάντε μία τελευταία λίπανση, ώστε να ενισχύσετε την ανάπτυξη του ριζικού συστήματος.

- Ενισχύστε τη λίπανση σε όλα τα φυτά τώρα που η θερμοκρασία είναι κάπως χαμηλότερη. Αλλάξτε το επιφανειακό χώμα στις γλάστρες σας. Αφαιρέστε την επάνω στρώση χώματος (5-8 εκ.) και προσθέστε εμπλουτισμένο φρέσκο κηπόχωμα.

- Ελέγξτε το χώμα των φυτών που δε μεγαλώνουν καλά για σκουλίκια (συνήθως μεγάλα διαφανή). Αυτά τρώνε τις ρίζες των μικρών ιδίως φυτών και δεν τα αφήνουν να μεγαλώσουν καλά. Ποτίστε με ειδικό διάλυμα εντομοκτόνου που θα προμηθευτείτε από εξειδικευμένα γεωπονικά καταστήματα.

- Ξεριζώστε τα ετήσια φυτά που ξεράθηκαν και αν θέλετε χρησιμοποιήστε τα για κομπόστα.

- Σκάψτε τα άδεια σημεία του κήπου σας και προετοιμάστε παρτέρια για την άνοιξη. Προσθέστε στο χώμα κοπριά ώστε να «χωνέψει» μέχρι την άνοιξη.

- Μαζεύετε και πετάτε τα πεσμένα φύλλα από άρρωστα φυτά, γιατί μεταδίδουν ασθένειες και αποτελούν ιδανικό καταφύγιο για τα βλαβερά έντομα. Από υγιή φυτά μπορείτε να μαζέψετε τα πεσμένα φύλλα και να τα χρησιμοποιήσετε για να φτιάξετε κομπόστα.

- Ελέγχετε τα δεσίματα των αναρριχώμενων φυτών, για να μη σπάσουν κλαδιά από δυνατούς ανέμους.

- Μεταφυτέψτε παραμεγαλωμένα φυτά σε μεγαλύτερη γλάστρα.

- Σπείρετε χειμωνιάτικα λαχανικά και ανθοφόρα φυτά που ανθίζουν το χειμώνα και την άνοιξη σε γλάστρες και τον κήπο.

- Καλό θα ήτανε να γράψετε και να τοποθετήσετε ταμπελάκια στη θέση που είναι φυτεμένα τα πολυετή, ώστε την άνοιξη να μην τα ξεριζώσετε κατά λάθος ενώ ετοιμάζεστε να φυτέψετε κάτι άλλο.

Σεπτέμβριος: Εργασίες στο κήπο


Η δεύτερη άνοιξη πριν από το χειμώνα
Το Σεπτέμβριο τα φυτά ξαναπρασινίζουν και πολλά ανθίζουν για δεύτερη φορά κι έτσι τα μπαλκόνια και οι κήποι ξαναζωντανεύουν. Συνήθως είναι αρκετά ζεστός μήνας και οι απαιτήσεις των φυτών σε νερό συνεχίζουν να είναι μεγάλες.


Πρόταση του μήνα:

Βασικό μας μέλημα αυτού του μήνα είναι να αναζωογονήσουμε τα φυτά μας από την υπερβολική ζέστη του καλοκαιριού.

- Οι πρώτες βοήθειες στα φυτά: Κόβουμε τα ξερά κλαδιά και φύλλα, βρέχουμε καλά το χώμα σε φυτά που τους έλλειψε νερό, αφαιρούμε όλα τα αγριόχορτα από τις γλάστρες μας ή γύρω από τα φυτά μας στον κήπο και λιπαίνουμε.
Δουλειές του μήνα:
- Συνεχίζετε το τακτικό πότισμα στα φυτά σε γλάστρες και τον κήπο. Ακανόνιστα ποτίσματα προκαλούν προβλήματα στα φυτά, όπως πτώση φύλλων και λουλουδιών και ευαισθησία σε ασθένειες. Φροντίστε όμως να ελαττώνετε ή να αυξάνετε τη συχνότητα του ποτίσματος, ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες και τις ανάγκες των φυτών.
- Συγκομίζετε τους ώριμους καρπούς από τα καρποφόρα φυτά σας: τώρα ωριμάζουν τα μήλα, τα αχλάδια, τα βατόμουρα, τα ακτινίδια και τα φραγκοστάφυλα.
- Μαζεύετε συχνά τα πεσμένα φύλλα που με την άνοδο της ατμοσφαιρικής υγρασίας αποτελούν ιδανικό καταφύγιο για τα βλαβερά έντομα.
- Κόψτε τα ξερά φύλλα και λουλούδια των βολβών που άνθισαν το καλοκαίρι. Μπορείτε να τους ξεφυτέψετε τώρα και να τους αποθηκεύσετε σε στεγνό και ζεστό σημείο σύμφωνα με τις οδηγίες.
- Από τα τέλη περίπου του μήνα, ξεκινήστε το φύτεμα ανοιξιάτικων βολβών. Όσο πιο νωρίς τους φυτέψετε, τόσο νωρίτερα θα ανθίσουν. Ελέγξτε τους βολβούς ανοιξιάτικης ανθοφορίας που αποθηκεύσατε την άνοιξη. Πετάξτε όσους σας φαίνονται μαλακοί/σαπισμένοι. Για να φυτέψετε τουλίπες, περιμένετε μέχρι τον Οκτώβρη, ώστε η θερμοκρασία να έχει πέσει ακόμη χαμηλότερα.
- Ενισχύστε τη λίπανση σε όλα τα φυτά αρκεί η θερμοκρασία να μην αγγίζει τα όρια καύσωνα.
- Αν το σχήμα των χρυσάνθεμων δεν είναι αυτό που θέλετε, κορφολογήστε τα προσεκτικά, ώστε να έχουν πιο συμπαγή εικόνα τον επόμενο μήνα που θα ανθίσουν.
- Κλαδέψτε τους πράσινους φράκτες. Κλαδέψτε τα κλαδιά της βατομουριάς και του φραγκοστάφυλου που έδωσαν καρπό, χαμηλά. Καθαρίστε τα φυτά σας από άρρωστα και ξερά κλαδιά για να μην εξαπλωθούν ασθένειες στο υπόλοιπο φυτό το χειμώνα. Βλαστοί με μικρά εξογκώματα ή σαπισμένες βυθισμένες κηλίδες είναι ενδείξεις ασθενειών.
- Κόψτε τα ξερά λουλούδια σε θάμνους που άνθισαν το καλοκαίρι.
- Όσο ο καιρός είναι ξηρός και ζεστός, τα φυτά είναι ευαίσθητα στο ωίδιο. Αν παρατηρήσετε μία άσπρη σκόνη σαν πούδρα πάνω στα φύλλα, ψεκάστε με διασυστηματικό μυκητοκτόνο για ωίδιο, που θα προμηθευτείτε από γεωπονικά καταστήματα.
- Ξεριζώστε τα ετήσια φυτά που σπείρατε την άνοιξη και τώρα έχουν αρχίσει να ξεραίνονται. Μπορείτε αν θέλετε να τα χρησιμοποιήσετε για να φτιάξετε κομπόστα η οποία θα είναι έτοιμη την άνοιξη.
- Κάντε ένα κούρεμα ανανέωσης στο γκαζόν όταν οι θερμοκρασίες σταθεροποιηθούν σε φθινοπωρινά επίπεδα. Κάντε μία τελευταία λίπανση ώστε να ενισχύσετε την ανάπτυξη του ριζικού συστήματος.